Home عکاسی داستان برند لومیکس؛ انقلاب در دنیای عکاسی دیجیتال به سبک پاناسونیک

داستان برند لومیکس؛ انقلاب در دنیای عکاسی دیجیتال به سبک پاناسونیک

لومیکس یکی از برندهای جوان در حوزه‌ی عکاسی محسوب می‌شود که با شروع فعالیت در حوزه‌ی دیجیتال، امروز به نامی درخوراحترام تبدیل شده است.

لومیکس (Lumix) زیربرند شرکت ژاپنی پاناسونیک در حوزه‌ی عکاسی دیجیتال است. سبد محصولات این برند از انواع جیبی و کوچک دوربین دیجیتال تا نمونه‌های حرفه‌ای و پیشرفته‌ی SLR را پوشش می‌دهد. در سال ۲۰۰۱، پاناسونیک برند لومیکس را معرفی کرد تا این غول ژاپنی نیز نقشی در رقابت جذاب عکاسی دیجیتال داشته باشد. امروزه، لومیکس به برندی شناخته‌شده در دنیای عکاسی تبدیل شده که قطعا سابقه و اعتبار پاناسونیک در آن بی‌تأثیر نبوده است.

پاناسونیک با معرفی موتور پردازشی ونوس (Venus) برای عکس‌های دیجیتال، حضورش در این صنعت را آغاز کرد. آن‌ها برای اجرای دستاورد‌های جدیدشان زیربرند لومیکس را تأسیس کردند تا تصمیم جدی‌شان برای کسب سهمی از بازار عکاسی را به رقبا نشان دهند. 

فناوری ژاپنی و اولین محصولات

در دهه‌ی ۱۹۶۰، آمریکایی‌ها فرایند پردازش تصاویر دیجیتال را اولین‌بار در آزمایشگاه پیشرانه‌ی جت MIT معرفی کردند. اهداف اولیه‌ی توسعه‌ی این فناوری، اجرا در تصویربرداری ماهواره‌ای، تصویربرداری پزشکی، تماس ویدئویی، شناسایی شخصیت و درنهایت، بهبود سیستم‌های تصویربرداری بود.

پردازنده‌های تصویری امروزی در چهار مرحله‌ی اصلی عمل می‌کنند: ابتدا تصویر از حسگر دریافت و سپس، سیگنال مدنظر پردازش می‌شود. مراحل بعدی شامل فشرده‌سازی JPEG و ثبت اطلاعات تصویر هستند.

پاناسونیک، یکی از بازیگران قدیمی‌ صنعت برق و الکترونیک، با درک ظرفیت ایجادشده در حوزه‌ی تصویربرداری دیجیتال، تحقیق و توسعه درباره‌ی آن را در سال‌های پایانی قرن بیستم شروع کرد. محصول نهایی پاناسونیک در حوزه‌ی پردازش با نام موتور ونوس معرفی شد که از آن به‌بعد، تقریبا تمامی محصولات این شرکت ژاپنی در حوزه‌ی عکاسی دیجیتال از آن استفاده کردند.

برند لومیکس اولین محصول دوربین دیجیتال پاناسونیک نبود؛ بلکه این شرکت از سال ۱۹۹۷، اولین تلاش‌ها برای ورود به دنیای عکاسی دیجیتال را نشان داد. آن‌ها اولین محصول خود را با نام کاردشات (Cardshot) معرفی کردند که در سا‌ل‌های بعد، با انواع مدل‌های جدید به‌روزرسانی شد. دوربین پاناسونیک کاردشات از طراحی مرسوم آن سال‌ها بهره می‌برد که در محصولات رقیبانی همچون کونیکا و کانن هم دیده می‌شد. تصاویر آن با رزولوشن ۶۴۰ در ۴۸۰ در کارت حافظه‌ای ۲ مگابایتی ذخیره می‌شدند. امکاناتی همچون فلش با قابلیت کاهش اثر قرمزی چشم و تنظیم کیفیت تصاویر، در اولین محصول پاناسونیک تعبیه شده بود.

محصول دیگری که پاناسونیک در سال ۱۹۹۷ عرضه کرد و با آن تنوع بیشتری به خانواده‌ی دوربین‌های دیجیتال داد، به تولد سری پالم‌کم (Palmcam) منجر شد. این خانواده از دوربین‌ها با ابعاد کوچک‌تر و شعار جای‌گیری در کف دست کاربر طراحی و ساخته شدند. پالم‌کم اولیه علاوه‌بر ابعاد کوچک‌تر، داک اتصالی هم برای کاربر به‌همراه داشت که قابلیت اتصال دوربین به تلویزیون و کامپیوتر یا شارژ شدن را فراهم می‌کرد.سری پالم در بازار نوظهور عکاسی دیجیتال، موفقیت‌هایی برای پاناسونیک به‌همراه داشت. آن‌ها باتوجه‌به همین پیروزی‌ها، روند توسعه‌ی محصولات در آن خانواده را گسترش دادند و در سال ۲۰۰۰، یکی از محصولات برتر خانواده‌ی پالم با نام PV-SD4090 SuperDisk PalmCam عرضه شد. نوآوری‌های جدید این محصول عبارت بود از: افزایش درخورتوجه کیفیت تصاویر به ۱۲۸۰ در ۹۶۰ پیکسل و امکان ذخیره‌سازی در سوپردیسک.

لومیکس متولد می‌شود؛ ورود قدرتمند به دنیای دوربین‌های عکاسی

پس از چند سال فعالیت در بازار دوربین‌های دیجیتال و درک ظرفیت فراوان آن برای رشد، پاناسونیک تصمیم گرفت برند مستقلی برای آن حوزه تأسیس کند. سرانجام در سال ۲۰۰۱ و با معرفی Lumix DMC-LC5 به بازار، برند لومیکس رونمایی شد. پاناسونیک دوربین‌های لومیکس را با شعار «چشم لایکا و قلب تپنده‌ی پاناسونیک» وارد گود رقابت کرد. نام لومیکس ترکیبی از عبارت‌های Luminance و Mix است که از ترکیب فناوری‌های مختلف برای بهبود نهایی کیفیت تصاویربرداری خبر می‌دهد.

لایکا (Leica) سابقه‌ی طولانی در صنعت عکاسی دارد و بسیاری از تصاویر تاریخی و خاطره‌انگیز با محصولات این برند ثبت شده‌اند. درمقابل لایکا، پاناسونیک قرار داشت که در کارنامه‌اش توسعه‌ی فناوری‌های پیشرفته به‌چشم می‌خورد. در این زمینه، این دو شرکت همکاری کردند تا انقلابی در دنیای دوربین‌های عکاسی ایجاد کنند. لایکا و پاناسونیک در حوزه‌های تولید دوربین عکاسی دیجیتال و لنزهای عکاسی، همکاری‌های تنگاتنگی دارند و بسیاری از محصولات لایکا را پاناسونیک تولید می‌کند. عموم محصولات برند لومیکس نیز، نمونه‌ای با برند لایکا دارند که البته قطعا گران‌تر هستند. در‌حال‌حاضر، لایکا نیز بسیاری از لنز‌های دوربین‌های پاناسونیک را طراحی و تولید می‌کند.

هدف از ایجاد برند لومیکس، حرکت در مسیر دیگر بزرگان این حوزه یا تولید محصولاتی مشابه دیگران نبود؛ بلکه پاناسونیک با لومیکس به‌دنبال ایجاد دنیای جدیدی در صنعت عکاسی بود؛ جایی‌که عکاسان برای ثبت احساسات و خلق هنرشان بتوانند به بهترین محصولات ممکن با قیمتی مقرون‌به‌صرفه دسترسی داشته باشند. پاناسونیک برند لومیکس را این‌گونه توصیف می‌کند:

ترکیبی ایده‌آل از سه مؤلفه‌ی تأثیرگذار در دوربین‌های دیجیتال، یعنی لنز و پردازنده‌ی تصویر و عملکرد آنی.

اولین دوربین لومیکس، یعنی LC5، مشابه نمونه‌ی Digilux 1 لایکا بود. حسگر ۴ مگاپیکسلی با قابلیت تصویربرداری تا رزولوشن حداکثر ۲۲۴۰ در ۱۶۸۰، ویژگی درخورتوجه اولین محصول لومیکس بود. به‌علاوه، قابلیت ذخیره‌ی تصویر در دو فرمت JPEG و TIFF، امکان ذخیره بدون فشرده‌سازی را نیز به کاربر می‌داد. برای ذخیره‌سازی تصاویر کارت حافظه‌ی ۳۲ مگابایتی همراه‌با LC5 عرضه می‌شد. محصول دیگری که در همان سال برای معرفی بهتر لومیکس به بازار عرضه شد، DMC-F7 نام داشت که طراحی فشرده‌تری داشت.

در سال‌های ابتدایی دهه‌ی ۲۰۰۰، محصولات متنوع لومیکس با استفاده از نسخه‌ی اول موتور ونوس طراحی و ساخته شدند. از میان آن‌ها، می‌توان به FZ1 و LC43 اشاره کرد که در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به بازار راه یافتند. FZ1 نسخه‌ی ساده‌تری بود که با لنز ۲ مگاپیکسلی، رزولوشن حداکثر ۱۶۰۰ در ۱۲۰۰ و حسگر لرزش‌گیر اپتیکال عرضه می‌شد. پاناسونیک یکی از بخش‌های جذاب بازار که محصولات درخوری در آن وجود نداشت، برای کسب سهم بیشتری از دنیای عکاسی برگزید. یکی از این بخش‌ها کلاس دوربین‌های سوپرزوم بود که با‌توجه‌به توانایی فراوانش در ارائه‌ی زوم اپتیکال، جذابیت زیادی برای کاربران داشت. بنابراین، سری FZ لومیکس متولد شد که نکته‌ی مهم این دوربین ارائه‌ی زوم اپتیکال ۱۲ برابری برای اولین‌بار در جهان بود.

پیشرفت محصولات و کیفیت عکاسی
علاقه‌ی پاناسونیک به کسب رضایت مصرف‌کنندگان باعث شد در سال‌های بعد، تمرکز آن‌ها بر دوربین‌های کوچک‌تر افزایش یابد. در سال ۲۰۰۳، اولین دوربین سوپرکامپکت لومیکس با تمرکز بر همین نیاز بازار عرضه شد. FX5 و FX1 دو نمونه از محصولات سوپرکامپکت بودند که با وجود ابعاد کوچک، به لرزش‌گیر توانمندی نیز مجهز بودند و بدین‌ترتیب خود را گزینه‌ی جذابی برای کاربران خانگی معرفی کردند.

یک سال پس از موفقیت‌های چشمگیر محصولات مجهز به موتور ونوس، نسخه‌ی دوم این موتور با نام Venus II عرضه شد. موتور بهینه‌شده برای محصولات حرفه‌ای آن سال‌ها همچون سوپرزوم FZ7 عرضه می‌شد و تمرکز اصلی آن، رسیدن به حداکثر کیفیت در تصاویر دیجیتال بود. نکته‌ی مهم‌ دیگر در موتور جدید تبدیل لرزش‌گیری از حالت نرم‌افزاری به سخت‌افزاری بود که در نسخه‌های بعد هم رعایت شد.

نسخه‌ی دوم موتور ونوس دقت اصلاح لرزش را از ۴۸۰ به ۴،۰۰۰ مرتبه‌بر‌ثانیه رساند. همچنین در نسخه‌ی جدید موتور ونوس، رزولوشن افقی و عمودی تصاویر حدود ۱۰ درصد بهبود یافت. به‌علاوه، تکرارپذیری رنگ‌ها از ۴ محور به ۱۲ محور رسید و فناوری 2DNR برای کاهش نویز مشکی و بهبود فرایند تمیزسازی پوست سوژه در نسخه‌ی دوم موتور ونوس موجود بود.

پس از عرضه‌ی محصولات بسیار حرفه‌ای با نسخه‌ی دوم موتور ونوس، ایده‌ها برای طراحی موتور جدید و کاربردی در دوربین‌های ساده‌تر افزایش یافت. تیم توسعه‌ی پاناسونیک موتور Venus Engine Plus را در سال ۲۰۰۵ و با هدف مصرف کمتر انرژی و افزایش پردازش عرضه کرد. درنتیجه، قیمت دوربین‌های بهره‌گیرنده از موتور جدید نیز کاهش یافت و بخش گسترده‌تری از مشتریان به‌سمت لومیکس جذب شدند.

در آن سال، لومیکس توسعه‌ی موتور پردازشی برای دوربین‌های حرفه‌ای را فراموش نکرد و نسخه‌ی سوم موتور ونوس را با ادعای کاهش نویز در بالاترین تنظیمات ISO، به خط‌تولید دوربین‌ها افزود. DMC-FZ8 محصول سوپرزوم لومیکس بود که در دسته‌بندی Bridge (بین دوربین‌های کامپکت و SLR) قرار می‌گرفت. 

در سال ۲۰۰۵، علاوه‌بر عرضه‌ی موتور پردازشی جدید، چند دستاورد دیگر نیز برای پاناسونیک و لومیکس رقم خورد. دوربین FZ 30 محصولی بود که از کریستال مایع در آن استفاده شده بود. اولین حسگر CCD جهان با نسبت تصویر ۱۶:۹ را پاناسونیک در دوربین DMC-LX 1 ارائه کرد. دستاورد دیگر نیز، عرضه‌ی دوربین با صفحه‌نمایش LCD HD بود که در مدل‌هایی همچون FX8 و FX9 محقق شد. باوجوداین، شاید بزرگ‌ترین موفقیت پاناسونیک در رده‌ی دوربین‌های خانگی را لومیکس FZ38 رقم زد؛ دوربینی ۱۲ مگاپیکسلی با زوم اپتیکال ۱۸ برابر که به‌اعتقاد اکثر کارشناسان، در آن زمان بهترین گزینه‌ی موجود در بازار بود و رقبای مطرحش اعم از کانن و نیکون و سونی را شکست داد. موفقیت‌های سوپرزو‌م‌های FZ همچنان ادامه دارد و مدل‌های FZ2500 و FZ1000 با حسگر‌های یک اینچی جزو جذاب‌ترین گزینه‌های موجود در بازار هستند.

در سال‌های بعدی دهه‌ی ۲۰۰۰ هم، رکوردشکنی لومیکس در بازار دوربین‌های عکاسی دیجیتال ادامه داشت. در سال ۲۰۰۶، آن‌ها کوچک‌ترین دوربین دیجیتال تک‌لنزی جهان مجهز به لنزی با زوم اپتیکال ۱۰ برابری را با نام DMC-TZ1 معرفی کردند. بدین‌ترتیب پس از سری محبوب FZ، سری کامپکت سوپرزوم TZ هم متولد شد که امروزه نیز پس از سال‌ها توسعه، خود را به‌عنوان یکی از بهترین گزینه‌های موجود برای کاربران خانگی معرفی می‌کند. در‌حال‌حاضر، سری سوپرزوم TZ نیز با حسگر‌های بزرگ‌تر و بدنه‌ای باریک، از بهترین گزینه‌های موجود برای کاربران عادی است.

از دستاوردهای دیگر آن سال، تولید انبوه و موفقیت‌آمیز شیشه‌های انکساری برای اولین‌بار در جهان و اضافه‌کردن لنز واید ۲۸ میلی‌متری به دوربین دیجیتال بود.